Tuesday, July 26, 2011

මගේ හීනෙ...........

හ්ම්...මේක මන් ඊයේ රෑ දැක්ක හීනයක්....කොතනින්ද පටන්ගන්නේ කියල මතක නෑ...එත් මෙහෙමයි...

ඔන්න අපි කොහේ හරි දුර ට්‍රිප් එකක් යන්න ලෑස්තිවෙලා කොටුව ස්ටේෂන් එකේ ඉන්නවා...කවුද මේ අපි කිවේ...මේ අපි අනේ...බස් පදින අපි....කොහොම හරි මට මතක මෙතනින්, මාරයා අයියා, මරණේ අයියා (දැකල ඇති..එත් මතක නෑ..නිකම් ලාවට මතකයක් තියනවා..ඒ රුපෙන් දැක්කේ.), මඩයා නොහොත් අසේල අයියා, පණුවා නොහොත් අනුරාධ අයියා, ආ අභීත අයියා, සොලෝ අයියා..(ෆොටෝ වලින් රූපේ දැකල),ප්‍රියා අයියා, ආසිරි අයියා,ගයාන් අයියා(දගයා), ජේ.ඩි අයියා,වැප් අයියා, ශානු, සුදු අක්කා, තනොජා අක්කා, සිහින මල්ලි, රන්දුන අක්කා, හසී අක්කා, තා......ආ ජයනි අක්කා, බුල්ටෝ අයියා, නවිය අයියා..(රූපේ ටිකක් බොදයි ..) ...අනේ තව හිටිය මන් නොදන්නා එත් එස්.බි.යු එකේ දැකපු අය...
 දැන් මොකද්ද සින් එක...අපි හැමෝම හොහේ හරි යන්න ලෑස්ති වෙලා බඩු බැග් තියන් ඉන්නවා අපිට බුක් කරපු ට්‍රේන් එක එනකම්...තාම නෑ..පරක්කුයි කිය කියා කට්ටිය සංවිධායක මණ්ඩලේට බණිනවා....එකේ හිටියේ කවුද කියලනම් මතක නෑ...කොහොම හරි දැන් කට්ටිය රංචු ගැහිලා එක එක කතා කියා කියා විකාර කර කර ඉන්නවා....හිනා වෙනවා...කෑ ගහනවා, බොරුවට රණ්ඩු කරනවා...එක විකාරයි....

හික්ස්...ශෝක් අප්පා.....
කොහොම හරි මාව මේ පාර ගෙදරින් තනියම එවල තියෙන්නේ. ඒ මොකෝ කවදාවත් නැතුව...නෑ මේ අපේ තනොජා අක්කා ඉන්නවනේ..එයත් අම්මා කෙනෙක් නිසා අපේ අම්මට කතා කරලා මගේ වගකීම භාර අරන්...හික්ස්....එයා එක හැමෝටම කියනවා..මන් එපැයි සීනිව බලා ගන්න කියල... :) හික්ස්......

කොහොම හරි මෙතැනදී මාර වැඩක් වෙනවා.....
හැබහින්නම් වෙන්න එපා කියලයි ප්‍රර්ථනා කරන්නේ..මොකද්ද දන්නවද.....අපේ අසේල අයියා එක පාර අසනීප වෙනවා....දැකපු විදියටම කිවොත්, කලන්තේ දාල වැටෙනවා...කට්ටිය ඊට පස්සේ බය වෙලා හොස්පිටල් ගිනිහින් හෙන යුද්ධයයි...ඊට පස්සේ ඩොක්ටර්ස්ලා  කියන විදියට ලොකු ලෙඩක්.....කට්ටි අරෙහෙට දුවනවා...මෙහාට දුවනවා....

බලා බලා බලා.....

බ්‍රාස් .......ඒ මොකද්ද ඒ...අපේ අම්මා ඇවිත් මගේ මේස ලාච්චුව ඇරියා...අනේ ඉතින් මට ඇහැරුණා...අන්තිමට මොකද දන්නේ නෑ වුනේ....කොහොම නමුත් මේක හීනයක්ම වෙන්න කියල පතනවා...අසේල අයියේ...ඔයාට මුකුත් අසනීපයක් නෑ නේද...පරිස්සමින් ඉන්න....


Monday, July 25, 2011

රහසින් නමුදු හැබැහින් ..........

ආලෝකය සොයා ඉගිලෙන 
පුංචි පළගැටියෝ නුඹ............,
දහවලේ වූ ආලෝකය මදි  වුනිද
රැය උදා වූ කල ඉගිලුනේ යලිදු ඔබ
ආලෝකය සොයන මුලාවක නොවේද ...........
සෙවූ ආලෝකය ලැබුනිද ඔබට 
සැනසුනිද නුඹ එයින්.......?
දනිමි මම ඉතින්,
දැනෙන සද  රස්නය...
දැනෙන සද දාහය 
විඳින කල වේදනාව
නුඹට සිතුනේ මොනවද............?
රහසින් නමුදු හැබැහින් 
මියෙන බව නොවේද.............
පිච්චි අළුවී ගියා නොවේද
නුඹේ ඔය සොඳුරු වූ දිවිය ............


Friday, July 22, 2011

ඔබ මගෙන් දුර වුවත්.................

රැය පුරා හිතන්නට...
රැය පුරා අඬන්නට...
කඳුළු එක්කල ඔබේ සෙනෙහස,
මගෙන් බොහෝ දුර වග
කියාදෙන්නේ කොහොම මන්....
තාමත් ආදරේ කරනා 
මගේ මේ මෝඩ හිතට
මගේ පණ නුඹම වග
නොදනිද නුඹ තවම...........
විටින් විට මා සිත් මලට
බලාපොරොත්තු මල් පුරවා
අසුරු සැනින් ඇවිත් යන  
නවතින්නේ කවදාද නුඹ
සදහටම මගේ ළඟ....
විඳින්නට පෙරදා වගේම
රැඳෙන්නට ඔය පපුතුරේ මට
ඉඩ තියනවද  තවම මට
කියන් නොතලා මගේ හිත...........
ඔබ මගෙන් දුර වුවත්
ආදරෙයි තවමත් ඔබට මන්..........

Thursday, July 21, 2011

සිහිනයක්...............

අද මන් මේ කියන්නේ මගේ හිතේ තියන දෙයක්...කාටවත් වැඩක් වෙයිද නැද්ද කියල නම් දන්නේ නෑ...එත් කියන්න ඕන කියල හිතුව හිත නිදහස් වෙන්නත් එක්ක....
මොකක් ගැනද මන් මේ කියන්නේ...හැමෝම දකින...හැමෝටම වැදගත් වෙන...අරමුණක් ඇතිකරන යම් දෙයක් ගැන...මොකද්ද මේ...
"සිහින" 
හික් හික්...මේ අපේ සිහින මලයා ගැන නම් නෙමේ.....

හ්ම්...පුංචි කාලේ ඉදන් අපි හැමෝම හීන දකිනවා.ඒවා විවිධාකාරයේ වෙන්න පුළුවන්. හය හතර තේරෙන කාලේ වෙනකම් සුරංගනා සිහින තමා දකින්නේ. අම්මල, ආච්චිලා කියල දීපු කතන්දර අහං ඉඳල, පුංචි පුංචි සුරංගනා පොත් කියවල, රෑට නිදා ගත්තම ඒවා හීන විදියට දකිනවා.....සින්ඩෙරල්ලා කියවපු දාට රෑට හීනෙන් සින්ඩෙරල්ලා වෙනවා...හිම කුමාරි කියවපු දාට හිම කුමාරි....බය හිතෙන , හොල්මන් කතා කියවපු දාට, බලපු දාට ඒවා හීනෙන් දැකල අපි බයවෙනවා. එහෙම නේද....හය හත පන්ති වලට එනකම් ඕව තමා අපේ හීන....අදටත් හොල්මන්, භූත ෆිල්ම් එකක් බලපු දට රෑට හීනෙන් බය වෙනවා....එහෙමයි කියල නොබලා අත හරින්නෙත් නෑ. .....:P


ටිකක් ලොකු වෙනකොට ටි.වී එකේ ඉන්න නළු නිලියෝ....නිවේදක නිවේදිකාවෝ...තා...ලොකු ලොකු අය දැකල ඒ වගේ වෙන්න හීන දකිනවා...සමහර වෙලාවට ඒ වගේ අදින්න, පළදින්න උතසහ කරනවා....තව ගොඩාක් කැමති කෙනෙක් ඉන්නවනම් එයාව අහම්බෙන් හම්බෙනවා, කතා කරනවා...හික්ස්..ඔය වගේ දේවල්...

O/l, A/Lකරන කාලෙට නම් ඉතින් විභාගේ ගැන තමා හීන දකින්නේ...
එත් ආදරේ කියන හීනෙත් ටික ටික දකින්න ගන්නවා.... මෙන්න මේ කාලේදී තමා කවුරු හරි තමා ගැන උනන්දු වෙනවා කියල දැනුනම එයා ගැන එක එක හීන දකින්නේ...එයා එක්ක කතා කරන ඒව...හම්බවෙන ඒවා...(ඔය හීන මැද්දට දුෂ්ටයොත් එනවා සමහර වෙලාවට...දෙමාපියන්..අසල්වැසියෝ, නෑදෑයෝ, ගුරුවරු...)

එත් හීන දකිනවා. ආ...විභාගේ...ඒ ගැනත් හීන දකිනවනේ. විභාගේ ලියනවා, පාස් වෙනවා......හදිස්සියේ ෆෙයිල් වෙනවා හීනෙන් දැක්කොත්...නෑ නෑ හීනෙන් ෆෙයිල් වෙන්නේ නැනේ.......නෑ නේද....හීනෙන් ෆෙයිල් වෙනවා දකින්නේ නෑ අපි කවුරුවත්.....එහෙම නේද...

එක්සැම් කලාම රිසාල්ට්ස් ගැන හීන දකිනවා.රිසාල්ට්ස් ආවම කැම්පස් යන්න හීන දකිනවා.ගොඩක් වෙලාවට මේ හීන දෙක බොඳ වුන අපේ අය ජිවිතේ ගැන වැරදි තීරණ ගන්නවා......හ්ම්....කැම්පස් ගියාම හොද ජොබ් එකක් ගැන...තමගේ පාට්නර් ගැන හීන දකිනවා...


ඒ කැම්පස් යන්න ලබුනොත්නේ.....නොගියා කියල ඉතින් හීන දකින එක නවතිවිද...නැනේ....එක්කෝ ආයේ එක්සැම් කරන්න, එහෙම නැත්නම් හොද පාඨමාලාවක් කරන්න, නැත්නම් රස්සාවක් හොයාගන්න...කසාද බඳින්න හීන දකිනවා...ඉවරද නැනේ.....




මේ හීන අතරින් අපි දකින...දකින්න ආස ලස්සනම හීනය දකින්නේ ආදරය වෙනුවෙන්...එහෙම නේද...තමන් ආදරය කරන කෙනා තමන්ගේ කරගන්න හීන දකිනවා..ඒ හීන හැබෑ කරගන්න කරන්න පුළුවන් හැමදේමත් කරනවා. එත් ඒ හීනෙ හැබෑ කරගන්න බැරිවෙනකොට බොඳ වෙනකොට අඬනවා.....
වෛර කරනවා....සමහරු ජිවිතේ නැති කරගන්නවා.
තවත් අය නොලැබුන ආදරේ මත්තෙම නැහිලා ජිවිතේ අපායක් කරගන්නවා...එත් තවත් අය ඒ බොඳ වුන හීනය මැද්දෙන් අලුත් හීන දකින්න පුරුදුවෙනවා...ඒ වගේ හීන දකින අය ජිවිතේ සාර්ථක කරගන්නවා...මොකද එයාල බොඳ වුන හීන මත්තේ නොනැහි අලුතින් හීන දකින නිසා.... 

ඇයි අද මන් මේ හීන ගැන කියවන්නේ...

මොකද මාත් හීන දැක්කා...හැබෑ කරගන්න උත්සහ කලා...බොඳ වුණා...එත් හීන දැක්කා...මේ වෙනකොටත් හීන දකිනවා.....ඒ එක හීනයක් බොඳ වෙගෙනත් යනවා වගේ දැනෙනවා...එත් මන් හීන දකින එක නවත්තන්නේ නෑ....

ඔයාලත් මන් වගේ හීන දකිනවා ඇති...හීන සබැ කරගෙනත් ඇති.....ඒ වගේම බොඳ කරගෙනත් ඇති...එත් අපි හැමෝම තාමත් හීන දකිනවා...එහෙම නේද.....



Monday, July 18, 2011

ආදරෙයි ඔබට මන් තවමත් ............



තනිකමට සිත ඉකි බින්දිද්දී
පැරුණු සිතට සිසිලක් 
සොයා පියමන් කලා මන් 
නොලැබ හවුහරණක්........... 
අවසරයි නික්ම යන්නට 
රිදුම් දෙන මතකයන්ගෙන්
පැරුණත් සිත ආදරය හමුවේ
ආදරෙයි ඔබට මන් තවමත් .......

Monday, July 11, 2011

අවසරයි නුඹට.............

අවසරයි නුඹට නික්මෙන්නට 
තැනු සිහින මාලිගාව අතහැර..........
රදවා ගන්නේ කෙලෙස මන් නුඹ
යන්නටම ඕනෑනම් අතැර...........
ප්‍රේමය වූ කලි මෙයනම් 
පළමු පෙම නුඹ වූ නිසාවෙන් 
යන්නට නොහැකි නුඹට මෙන්
මා තැනු සිහින මාලිගාවෙන්..........
පැතුම් මල් විසිර ඇත
අහුලන්නටවත් පණක් නැත
බිදී ගිය හීන මල් සමග
තනිවෙන්න අවසරයි ඉතින් මට....... 




බුදුසරණයි මගේ අප්පච්චි.....ආදරෙයි කියල දන්නවා මහා ගොඩක්.....ඒ ආදරේ හින්දම ඇත්වෙනවා කියලත් දන්නවා.......දුකයි ගොඩාරියක්.........එත් මගේ අප්පච්චි,  අවුරුදු දහයේ ගොඩවල්වලින් අපේ ආදරේ ගෙනියන්න පතපු අපි දෙන්නට මාස දෙකයි...හරියටම මාස දෙකයි එකට ඉන්න ලැබුනේ....කවදාවත් මන් මගේ අප්පච්චිට දුකක් දෙන්න හිතුවේ නෑ...ඔයත් එහෙමයි...එත් එක්වෙන්න බැරි ආදරයක් ලග තියන් අද අපි දෙන්නම ගොඩක් දුක් විදිනවා....ඉතින්, මගේ අප්පච්චිට මන් නැතුව ජිවිතේ සාර්ථක කරගන්න ශක්තිය දහිරිය ලබා දෙන්න කියල මන් සියලු දෙවියන්ගෙන් ඉල්ලනවා...මාස දෙකක් පුරාවට මගේ ජිවිත්ව් ආදරෙන් පිරෙවුවට, අදටත් ආදරේ දෙනවට මගේ අප්පච්චිට ගොඩාරියක් පින්....සතුටින් ඉන්න බලන්න......ඔයාගේ අම්මිට ඔයාගේ සතුට තරම් වටිනා දෙයක් නෑ.....

Thursday, July 7, 2011

නොබිදුන පැතුමන්...........10 කොටස


තම දෙසවනට ඇසුන දේ අදහා ගත නොහැකිව කල්ප අනුහස් දෙස බැලුවේ පුදුමයෙනි. 
"මොකද්ද උඹ කිවේ..ආයේ කියපන් බලන්න."
නමුත් අනුහස් නැවත කතා කලේ නැත. කල්ප අනුහස් දෙස බලා සිටියේ දැන් දැන් ඔහු මොනවා හෝ කියයි සිතාය. නමුත් අනුහස් කතා කලේ නැත.
"මචන් දැන් මගේ ඉවසීමේ සිමාව පනිනවා.මොකද්ද බන් වෙලා තියෙන්නේ. උඹ කළේ නම් මහා ජරා වැඩක්නම් තමා.එත් මේ තරම් ශෝක් වෙන්න ඒ කෙල්ල උඹේ කවුද.?"
මෙතෙක් හිතේ තිබුන ලොකුම ප්‍රශ්නය කල්ප අනුහස්ගෙන් ඇසුවේ එයටවත් ඔහු උත්තර දෙයි කියා සිතාය. නමුත් අනුහස් කතා කලේ නැත. කල්ප නැවතත් කිසිවක්ම නොඅසා තමා කර කර සිටි තනු නිර්මාණයට නැවතත් යොමු වුනේ අනුහස්ට කැමති වෙලාවක කතාකරන්න ඉඩ හැරය. 
"මචන් මන් යනවා."
අනුහස් එකවටම නැගිට කල්පට පැවසුවේ ඔහුව තවත් පුදුමයට පත් කරවමිනි. 
"උඹ දැන් කඩාගෙන බිදගෙන ආවේ ඇයි කියල පලයන් මෙතනින් යන්න කලින්."
"මන් පස්සේ විස්තර කියන්නම්. දැන් ගොඩක් හවස් වෙලා.දන්නවනේ අපේ ගෙදර අයගේ හැටි. පොඩ්ඩක් පරක්කු උනොත් ඉවරයි." පවසමින්ම අනුහස් එතනින් පිට වුයේ කල්පට හිතන්න බොහෝ දේ ඉතිරිකරය. 

...............................................................................................

මධුමාලි සමග නිවසට ගිය අර්චනාට මාලි නැන්දගේ ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු සැපයීම ඉතා අපහසු විය. නමුත් ඇය කෙසේ හෝ ලේසි උත්තර දී ඒ ඒ ප්‍රශ්නවලින් ගැලවුනේ අනුහස්ව පාවා නොදෙමිනි.
රාත්‍රී කෑමට සියල්ල එක්වූ විට නැවතත් ආනන්ද මාමා අද දවස ගැන අර්චනාගෙන් නැවත ඇසුවේ අයවත් අනුහස්වත් අපහසුතාවයට පත් කරමිනි.
"කොහොමද දුව අද දවස...හොදයිද...වැඩ එහෙම ලේසිද...?"
"හොදයි මාමේ...මධුමාලිත් එක්කනේ වැඩ කරන්නේ.එයා හැමදේම කියල දුන්නා."
"ඒ දරුවා කොහොමත් හොදයි තමා..."
"ආවේ කොහොමද පුතේ..?අයියා එක්ක නේද...?"
මේ ප්‍රශ්නයට නම් අනුහස්ට අර්චනා දෙස නොබලා ඉන්නට නොහැකි වුණි.අර්චනාටත් එකවරම අනුහස් දෙස බැලුනේ දවසේ වූ සිදුවීම් එකින් එක මනසේ නැවත අදෙද්දිය....දෙදෙනාගේම දෑස එකිනෙකට හමු වූ මොහොතේ ඔවුන්ට දෑස් ඉවත් කිරීමට අමතක වුයේ ඇයිදැයි ඔවුන් දේපල මෙන්ම මමද නොදනිමි...නමුත් හැකි විගසින් අනුහස් දෑස් ඉවතට ගත්තේ ඇන්දට පිළිතුරු දෙමිනි.
"නෑ.....තාත්තා, මට හදිස්සි වැඩක් ආපු නිසා මන් කැබ් එකක් එව්වා.මධුට බාර දුන්න ගෙදට ඇරලවල එයටත් එකේම යන්න කියලා.එයත් ටිකක් දුර යනවනේ." අනුහස් කියාගෙන ගියේ අර්චනාට කිසිත් කියන්නට ඉඩ නොතබා හැමෝගෙන්ම දෑස් වසන් කරගෙනය. 
"හ්ම්ම්ම්ම්.....එකට කමක් නෑ....."
තාත්තා මුකුත් නොකීම හා අර්චනා තම දෙමාපියන්ට මුකුත් නොකීම නිසා අනුහස්ගේ සිත බොහෝ බර වී තිබුණි........

Wednesday, July 6, 2011

වැස්ස නුඹ .................

පොද වැස්සක්ව ඇද වැටි 
ඉරි තැලුණ මේ වියළි පොළවට
ජිවය දුන්න නොවේද
දළුලන්න පුංචි පැළයට............
බිදෙන් බිද දිය ලැබී 
වැඩුන මේ පුංචි පැළය
මහ රුකක් නොව්ණු බව
කාට නම් කිව හැකිද...?
මේ වියළි කතර මැද ඒ මහ රුකම අද
තනිව නැගී සිටිමින්
නුඹෙන් පීඩා නොවිදින බව 
කාට නම් කිව හැකිද...?
දිනක මේ මහ රුකම 
මිය යාවි නුඹ නිසාම 
එයට වරද කරු නුඹද රුකද  
කාට නම් කිව හැකිද...?


ප.ලි :
 රුකක් වූ ඒ පැළය
මිය ගියා ඉතින් අද දින
කාට නම් දෙන්නද ඒ වරද
        රුක වුනු මගෙත් .....වැස්ස වුන නුඹෙත් 
වරදක් නොවන නිසාම 

Friday, June 24, 2011

නොබිදුන පැතුමන්........... 09 කොටස

මධුමාලිගේ කතා අතර අතරමන් වුන අර්චනාට තමාගේ රැකියාවේ ඉදිරි ජීවිතය කුමක් වේවිදැයි අවිනිශ්චිත බවක් ඇතිවුනි....දහවලද ඉක්මගොස් සවස වැඩ ඉවර වෙන තුරුම අනුහස් නැවත කාර්යාලයට පැමිණියේ නැත. අනුහස් නොපැමිණි නිසා මධුමාලි අර්චනාට සැහැල්ලුවෙන් එදිනෙදා ඇයගේ රාජකාරිය පිලිබඳ විස්තර කර දුන්නාය. ඔෆිස් ඉවර වෙන වෙලාව ලං වූ විට මධුමලිගේ කාර්යාලීය දුරකථනය නාද විය....
"මධු..."
"ආ සර්..."
"මන් ආයේ එන්නේ නෑ....ඔයා මගේ කැබින් එක වහල යතුර ගෙනියන්න...."
"හා සර්...මන් ගෙනියන්නම්...."
"තව දෙයක්...ඔයා මන් වෙනුවෙන් ඔය ගර්ල්ව අපේ ගෙදරට ඇරලවන්න....මන් කැබ් එකක් එවන්නම්....ඔයත් එකෙන්ම ගෙදර යන්න...හරිද..." කියා ඔහු දුරකථනය තැබුවේය....
මධුමාලි තමාගේ කැමත්තවත් නොඅසා ඔහු දුරකථනය තැබීම ගැන පුදුම නොවුනාය...ඒ ඔහුගේ හැටියි. 
"අර්චනා...."
"හ්ම්.....ඇයි මධු....."
"සර් කතා කලේ....දැන් ආයේ එන්නේ නෑලු....කැබ් එකක් එවනවා කීවා...ඔයාව ගෙදරට ඇරලලා මටත් එකෙන්ම යන්න කීවා...."
හ්ම්....එකත් එහෙමද....එක හොදයි...මට ඔයා එක්කම යන්න පුළුවන්නේ..."
"හරි...එහෙනම් අපි යමු...දැන් කැබ් එක ඇවිත් ඇති..."
අනුහස්ගේ හා තමාගේ කැබින් ලොක් කර යතුරු අතර ගත් මධුමාලි අර්චනා හා ගෙදර යාමට පිටත් වුවාය.....


..........................................................................................................................


අර්චනාව හා මධුමාලිව කාර්යාලයට ඇරලු අනුහස් කෙලින්ම සොයාගෙන ගියේ තම එකම මිතුර වූ කල්පවය..... තමා හමුවෙන්නට ආවත් කතාවක් බහක් නැතුව...දෑත මත්තේ හිස රදවාගෙන බොහෝ කල්පනාබරව ඉන්න අනුහස් දැක කල්පගේ ඉවසීමේ සිමාව පැන්නේ.....
"මචන්......මොකද බන් වෙලා තියෙන්නේ...." ඇසුවේ බැරිම තැනයි.
"මුකුත් නෑ බන්...මගේ හිතට හරි නෑ..."
"මොකක් කිවා...උබේ හිතට හරි නෑ....ලෝක පුදුමයක් තමා....හරි දැන් කියපන් මොකද්ද අවුල..." විහිළුවෙන් පැවසුවත් අනුහස්ගේ අන් කවරදාවත් දැක නැති මේ ස්වභාවය කල්පව මවිතියට පත්කර තිබුණි....
ඉතින් අනුහස් අද සිදු වූ සියල්ල කල්ප හා පැවසුවේ හිත සැහැල්ලු කරගැනීමටය....
"යහෝ...උබනම් මහා...*****, පවු බන් ඒ අහිංසක කෙල්ල "
"හ්ම්ම්ම්..."
කොයිතරම් දුක හිතෙන්න ඇත්ද....?"
"හ්ම්ම්ම්...."
"උන් ගාව සල්ලි තියනවන්ම් උබ ගාවට එයිද රස්සාවක් හොයන්...උඹේ සල්ලි උෂ්නේ දැන්...."
"හ්ම්......"
"හ්ම්...හ්ම්...ගන්නේ බකමුණ වගේ .....කරන්න පුළුවන් ජරා වැඩේ කරලා...හදිස්සියේ ඒ කෙල්ලට කරදරයක් වුනානම්.....! මොකද්ද උඹ කරන්නේ.....ආ...කියපන් බලන්න. අම්මගෙයි තාත්තගෙයි ප්‍රශ්න වලට උත්තර දෙන්න පුලුවන්ද......ඒ කෙල්ලගේ දෙමාපියන්ට අම්මල මුණ දෙන්නේ කොහොමද කියල හිතුවද.....කියපන් බලන්න. උගුඩුවා වගේ බලන් ඉන්නේ නැතුව...."
කල්ප දැනුන කේන්තියට අනුහස්ට බැනගෙන බැනගෙන ගියේ ඒ මුහුණවත් නොබලාය. 
"එහෙම වුනොත් මන් මැරෙනවා......"
අනුහස් තමාටම එය මුමුණ ගත්තත් .....කල්පාට එය හොද හැටි ඇසුනි.......
"මොකක්"

Tuesday, June 21, 2011

මොකද්ද මේ.......


කියන්න කියන්න...
වෙලාව කියද හරියටම...
__ .  __......
සුවර් නේද....
ඔව් ඔව්...මන් නේ බැලුවේ
දැන් ඉතින් බලවන්න වෙයි නේද
ඔව් ඉක්මනට එක කරන්න ඕන
මන් දන්න තැනකුත් තියනවා
අපේ බලන පරණම කෙනෙක් ඉන්නවා
කිරි ගහට ඇන්න වගේ
අනේ හොදයි.....
නමට අකුරු ගන්නත් එපැයි...
.............................................
.............................................
නමක් දැන්මද....
ඔව්...__ අකුරෙන් දුන්නේ.....
______  ලස්සනද
වරදක් නෑ...හොදයි....
...............................
................................
අනේ මන්ද ....කරදර කරදර.....
බැලෙවුවනම් හොදයි නේද...
මාත් මේ කියන්න හිටියේ......
.........................................
.........................................
බොහොම නරකයි...බොහොම නරකයි...
ඒ මොකදැයි එහෙම කියන්නේ.............
අරයා අතනට ගිහින්...
මෙයා මෙතනට ඇවිත්...
මෙයට අරයා පේනවා...
අපොයි අපොයි....
පරිස්සම් කරන්න වෙයි බොහොම....
එහෙමයි....මොනාද කරන්න ඕන....
පුජා තමා...මන් කරන්නම්
හොදයි.......ලොකු දෙයක්....
අපෙන් සුළු පඬුරක් .....
ඔතනින් තිබ්බනම්....
..........................................
..........................................
______ පටලවගේනලු....
නෑ...කවුද කිවුවේ....
දැකපු අය....මටත් සැකයි......
බැලෙවුවොත් නරකද.....
මාත් කියන්න හිටියේ.....
.......................................
.......................................
අරයා මාරු වෙලා.....
දැන් හොදයි....ඒ තැනත් හොදයි
මේ කාලේ හරි.....
ඇත්තටමද....
නතුවේ..වෙනද බොරු උනාද...
අනේ නෑ....එහෙනම් කතා කරන්නම් නේද
ඔව් ඔව්...මටම ගෙන්න..මන් බලන්නම්
නැතුව..වෙන කොහේ යන්නද...
.....................................
......................................
හරි වැඩේනේ....මේක නම් හරියන්නේ නෑ 
ඇයි ඇයි...මොකද....
ගැලපෙන්නේ නෑ....ම්හු....බෑ බෑ 
මොකද වෙලා තියෙන්නේ....
මේකට මේක නෑ...අරකට මේක නෑ...
මෙයා මෙතන...අරයා පේනවා....
මෙහෙම වුනොත් මෙහෙම වෙයි....
අපොයි දෙයියනේ...එහෙමත්ද...
ඕන නෑ එහෙනම් ...නවත්තගමු
ඔව් ඔව්...දෙන්න එපා ඉඩ පොඩ්ඩක්වත්....
......................................
......................................
අනේ මගේ දරුවා.....
ඇයි පුතේ උඹ මෙහෙම කරගත්තේ....
අපි ගියේ හොඳක් කරන්නනේ....
.....අනේ මගේ දරුවා......
බැන්දොත්නේ අනේ මැරෙනවා කිවේ....
කලින්ම මෙහෙම දෙයක් කරගත්තනෙ......
................................
.................................
දැන් ඉතින් අන්දලා දොඩලා බෑ නේ ද
මේ වැඩ කරගන්නත් එපැයි....
බලවන්නේ නැද්ද....
වැඩ ටික හරියට කරන්න බලන්න ඕනනේ...
එක තමා....බලන්න වෙයි....
අතනටම යන්ද.....
මතක් කරන්නෙපා....බොරු කියන්නේ...
එහෙනම් කොහෙන්ද බලන්නේ....
අතනට යන්.... එතන හොදයිලු.....
..............................
..............................
මොකද්ද මේ හැමවෙලේම බලන්නේ......................


Thursday, June 2, 2011

මන් මනමාලි වූදා......


ඔන්න මන් මනමාලියක් වුණා......

ආ.....මන් කසාද බැන්දද......අනේ තාම නෑ......එකට තා අවුරුදු 3 ක් වත් ඉන්න ඕනිනේ....එහෙනම් මන් කොහොමද මනමාලියක් වුනේ.....
මෙන්න මෙහෙමයි වුනේ......
අපේ අම්මා බියුටිකචල් කෝස් එකක් කරානේ.....තව මනමාලි අන්දන කොස් එකකුත් කලා....ඒ කෝස් එක අවසානේ දකුණු පළාතේ මහා මනමාලි දැක්මක් තිබුණා....ගිය අවුරුද්දේ නොවෙම්බර් 28 වෙනිදා ගාල්ල නගරසභා ශාලාවේදී.....ඔන්න ඕකෙදි තමා මන් මනමාලියක් වුනේ....

ඒ කෝස් එක අවසානෙදි එක එක්කෙනා තරගකරුවන් 3 දෙනා බැගින් ඉදිරිපත් කළ යුතුයි තරගයට.....අපේ අම්මට ඉතින් මන් වගේ දුවෙක් ඉන්න නිසා හොදයි...ඇයි එයාට ප්‍රක්ටිස් කරන්න වෙන කවුරුවත් හොයා ගන්න නැනේ....හෙයාස්ටයිල් දාන්න මගේ කොන්ඩේ....අනේ අසරණ කොන්ඩේ....මගේ කොන්ඩේ අල්ලන බෑ..හරි විසයි ඔලුවට...පවුනේ ඉතින්....මන් ඉතින් බැන බැන දිගෙන් ඉන්නවා....ඊළගට මේකප් දල බලන්න මගේ මුණ....අයියෝ.....උලනවා උලනවා...ඉවරයක් නෑ.....කොහොම හරි මගේ මුණේ තියන රෝම ඉවත් කරන්න කියල සැලෝන් එකකට එක්කරන් ගියා....අයියෝ...මන් වින්ද දුකක්...ඇස දෙකෙන් කදුළු වැක්කෙරෙනවා....කොහොම හරි ඒ ඉවර වුනාම...මගේ මුණේ පුංචි පුංචි ගෙඩි ආවා.දැන් ඔන්න එදා දවසේ උදේ.....මායි අනිත් නංගිලා දෙන්නයි අම්මයි යනවා බාප්පාගේ වැන් එකේ....අපි එහාට යනකොට 6 ට විතර ඇති...ඒ වෙනකොටත් කස්ටිය ඇවිත් අන්දන්න පටන් අරන්...12 වෙනකොට මනමාලියෝ 3 නා බරදෙන්නත් ඕනලු....ඔන්න වැඩ පටන් ගත්ත....

මුලින්ම අන්දන්න ගත්තේ වෙස්ටන් බ්‍රයිඩ්ව...ඒ නංගි උසයි...සුදුයි...ලස්සනයි...කොන්දෙත් ගොඩාරියක් දිගයි.....
අපේ අම්මා ඒ නංගිව අන්දවා.....




                අරවින්දිගේ අවසන් පෙනුම......





                                                                                                 
                                                                                                                      
ඊළගට අන්දන්න ගත්තේ අනිත් නංගිව...එයත් වෙස්ටන් තමා...ෆ්රෝක් එකක් ඇන්දුවේ එයාට....මට කිවා තනියම ඇදගන්න කියල.....ඔන්න බලන්න ඉතින්....මාත් ඉතින් තනියම ඇදගත්ත...ඔසරිය ඉතින් හැමදාම අදින එකනේ.....එත් ඉතින් මන් මේකප් දාන්න දන්නේ නේ....මගේ වැඩේ ඔසරිය ඇදන් අනිත් අයට අන්දන්න උදවු කරන එක.....

                 


   




නයෝමි නංගි......










       
                                          (මෙයාගේ පොටෝ ගහන්න හරිම අමාරුයි.....ඇස    පියවනවා හැමවෙලේම ..)

.......මෙතන අන්දන්න සැලෝන් තියන අය ඇවිත් හිටියා...අදින්න නිරුපිකාවන් ඇවිත් හිටියා....අනේ ඉතින් අපිට කොහිද චාන්ස්.....ඊටත් වඩා මිස්.....ඒ කියන්නේ මේ පාටමාලාව කරපු කෙනා එක අක්කා කෙනෙක්ට මාර විදියට හෙල්ප් කලා....එයාගේ කොස්ටියුම්ස් තමා ඇන්දුවේ ඒ අක්කගේ බ්‍රයිඩ්ස්ලට.....එතකොට කැන්ඩියන් බ්‍රයිඩ්ස්ල දෙන්නෙක් ඇන්දුවා ඒ ජුවෙලරිස් සේරම දාලා....ඒවත් ඒ මිස්ගේ...පිට අයට උදවු කරන්න තහනම්නේ තරගයක් නිසා...නමුත් ඒ මිස් ඒ අක්කගේ බ්‍රයිඩ්ස්ලගෙන් එක්කෙනෙක්ගේ හෙයර්ස්ටයිල් එක සම්පුර්ණයෙන්ම දැන්ම....එක්කෙනෙක්ව මේකප් කලා....අපේ තාත්තට යකා නැගල හිටියේ....එත් රණ්ඩුවක් ඇතිකරන්න හොද නැති නිසා නිකම් හිටියා....ඔප්පු කරන්න සාක්ෂිත් එපැයි...මගේ කැමරමන් මගේ හොදම යාළුවා...නම සලෝ..........අපි හොදම යාලුවෝ.....මන් ජපුරේ ඉන්න කාලේ එයා මන් උගන්නන ස්කුල් එකේ ග්‍රැෆික් පටමාලාවක් කලා.එතැනදී  එයාට ෆොටෝග්‍රපි කෝස් එකක් කරන්න පුළුවන් උණා...ඉතින් එයා තමා මගේ ෆොටෝග්‍රපර්........තාත්ත කිවා එයාට මිස් අන්දන පොටෝ එකක් ගන්න කියල...අපි ගන්න හදනකොටම මිස්ව කවර් කරගත්ත ඒ කට්ටිය...මොනා කරන්නද...අඩු ගානේ අපි ලග කැමරා ෆෝන් එකක්වත් තිබුනේ නැනේ.....:( .......

කොච්චර ලස්සන බ්‍රයිඩ්ස්ල හිටියත් අන්තිමේදී  අර අක්කගේ බ්‍රයිඩ්ස්ල 2 ක්ම දින්නා .....ඒ කැන්ඩියන් හා වෙස්ටන් බ්‍රයිඩ් කියන අංශ දෙකෙන්...අරවින්දි නංගි ගැන හෝප්ස් තිබුනත් හරි ගියේ නෑ....අම්මටත් මාර දුකයි.....එයාම හිත හදාගත්ත දැන් මට බය නැතුව අන්දන්න පුළුවන්...අන්දන්න සේරම බඩුත් සේරම හදාගත්ත...තැනක් නොලබුනට කමක් නෑ කියල.....:) 

         මේ ඉන්නේ අපි තුන්දෙනා......

  



කොහොමද...අපි ලස්සනයිද............







                                                     
                                             
 (මනමාලියක් වෙනවා කියන්නේ මේ තරම් ලොකු කට්ටක් කියල දැනගත්තේ එදා තමා.....අම්මෝ...දාඩිය දාගෙන...පුදුම දුකක්නේ.......... අර බඩු සේරම එල්ලගෙන...උදේ ඉදන් හවස් වෙනකම් ඉන්නවා කියන්නේ.....එත් .....මන් හැබැවටම මනමාලියක් වෙන්න ආසයි.............)

ඔයාට ගොඩාක් ස්තුතියි සලෝ......:) :) <3


මා මාම වී ....ඔබ ඔබම වී නම්.....අපි අපිම වෙන්නට පෙරුම් පුරනු කෙලසින්.....